Ársins málverji 2018, Teitur Matras Gestsson, hevur skrivað nýggjan 2-ára sáttmála við HB. Teitur spældi sín fyrsta dyst fyri HB í 2011, og sostatt verður komandi kappingarár hansara tíggjunda á okkara besta liði. Hesi árini hevur hann spælt 220 landskappingardystir, 27
Høvuðsvenjari okkara, Heimir Guðjónsson, hevur boðað frá, at hann gevst sum venjari hjá HB tá kappingarárið endar. Heimir fer heimaftur til Íslands til nýggjar avbjóðingar. Vit í HB hava tikið avgerð hansara til eftirtektar og vilja fegin takka Heimir fyri hesi
Frá at hava spælt kanska ársins dyst leygardagin, komu vit so dyggiliga niður aftur á jørðina í kvøld. Dysturin er ikki so nógv at skriva heim um. Ferðin kom ongantíð upp, og tí var ringt at lata kompaktu EB/Streyma-verjuna upp. Og
Okkara leikarar fegnaðust um góða stuðulin av áskoðaraplássunum og sendu eina heilsan til øll okkum, ið stuðlaðu liðnum á veg móti steypasigrinum.
Okkara myndakvinna Rakul Hansen tók hópin av myndum frá finaluni um Løgmanssteypið. Myndir av mjørka, av fótbólti og av róminum á áskoðaraplássunum.
Eftir tríggjar taptar finalur á rað, eydnaðist tað okkum endiliga at vinna Løgmanssteypið aftur. Hóast onkur hevur roynt at flyta fokus á mjørkan, dómaran og annað, koma vit ikki uttanum, at vit fóru nógv tað besta liðið á vøllinum. Miðlarnir royndu
Okkara menn reistu seg aftur, eftir tapið í Klaksvík, og vunnu ein tryggan 3-0 sigur á Skála. Hóast tað kanska ikki var tað poleraða spælið, ið setti sín dám á dystin, var sigurin ongantíð í vanda. Tó so, var byrjanin heldur
Eftir eitt keðiligt 3-1 tap fyri KÍ mugu vit helst ásanna, at seinasti FM-møguleikin er fokin. Hóast leikliga yvirvág, so vóru vit revsaðir av ein einum effektivum KÍ liðið. M.a. Raktu vit træverkið trígjjar ferðir. KÍ kom á odda longu í
Við einum frálíkum seinna hálvleiki fingu vit vent einum hóttandi tapi til sigur. Í fyrra hálvleiki var ikki nógv at rópa hurra fyri. Manglandi konsentratión og skeivar avleveringar elvdu til frustratión bæði á vøllinum og millum áskoðararnar. Tá Víkingur so legði
Fyri fimtu ferð í ár, og aðru ferð ímóti NSÍ, máttu vit taka til takkar við javnleiki. Hóast leikliga yvirvág megnaðu vit ikki at hála øll trý stigini við til Havnar. Ein sera lívligur Pætur legði okkum á odda, tá tað
og á:
